Sarah Palin, John McCain?s keuze als vice-president, is in de Verenigde Staten een overnight success. In een recent artikel in Time verklaart columnist Joe Klein die fascinatie voor Palin als de meest recente remake van de ?Great American Myth?, die mythe waar elke Amerikaan maar blijft van dromen, en die een wereld schetst van hardwerkende, godvrezende mensen in kleine dorpjes die zich een plaats bijeenvechten, tegen de wrede natuur in. Of zoals Klein het stelt: ?she embodies the most basic American myth ? Jefferson?s yeoman farmer, the fantasia of rural righteousness ? updated in a crucial way: now Mom works too. She brings home the bacon, raises the kids, hunts moose and looks great in the process?.

Never mind dat deze mythe niet meer klopt, never mind dat ?the US hasn?t been a nation of small towns for nearly a century?. Never mind dat ?it is the suburbanites and city dwellers who do the fighting ??. Never mind dat America?s nieuwe helden Google, Starbucks en Apple heten, bedrijven waarvan de CEO?s en medewerkers waarschijnlijk nog nooit een eland van dicht hebben gezien. Want: ?Facts are powerless in the face of a potent mythology?.

En dat, stelt Klein, is een probleem voor Obama, ?an entirely urban creature?. Niet dat de man geen mythologie met zich meebrengt, niet dat hij geen verhaal heeft, maar zijn verhaal speelt zich af in ?an America not yet mythologized, a country that is struggling to be born?. Read more

Ik werk in de reclame. Ik werk met jonge gasten (en maskes). We staan constant onder (tijds)druk. Ik word dus niet noodzakelijkerwijs omringd door het meest subtiele taalgebruik. Is het dan puur een kwestie van context als het me opvalt (lees niet: shockeert) dat vandaag in het edito van De Standaard staat te lezen:

“… en werkt hij voortaan met de administratie. Die kan hem onmogelijk meer in de zeik zetten dan zijn huidige handlangers”.

Oooh! En dat in De Standaard!

Een tijdje geleden schreven we over de nieuwe Fortis-campagne, waar we een voorzichtige liefhebber van waren, met dien verstande dat we ons ook de vraag stelden “hoe ze die curve nu verder creatief konden invullen” en “dat we benieuwd waren welke nieuwe uitingen ze nog achter de hand hielden”.

Nou, deze in elk geval niet, vermoed ik:

en met hun logo stond ook dit mopje in de sterren geschreven …

Via de newsletter van het O.I.V.O. bereikt ons volgend waarlijk onrustwekkend nieuws: Quick geeft gratis frieten weg! Aan (weerloze, argeloze, na?eve en uiteraard steeds zeer gezond etende) studenten dan nog wel!

Read more

Na de “politique politicienne”, deze week: de “m?dias m?diatiques”. Anders gezegd: media die zich evenveel bezighouden met zichzelf, hun kleine cirkeltje en de vele zinloze hanengevechtjes in dat wereldje, eraan voorbijgaand dat het de rest van de wereld helemaal niet interesseert. Enig probleem: de rest van de wereld wordt er in zijn krant w?l mee geconfronteerd.

Er was de hetze tussen Knack en De Standaard ivm het al dan niet ontdekte doolhof in de Egyptische woestijn. Er is uiteraard het steekspel tussen Story en Dag Allemaal, over het hoofd van Wendy Van Wanten en Ignace Cromb? heen. En deze week was het prijs in de kolommen van De Morgen’s media.com. We citeren: Read more

Na de “politique politicienne”, deze week: de “médias médiatiques”. Anders gezegd: media die zich evenveel bezighouden met zichzelf, hun kleine cirkeltje en de vele zinloze hanengevechtjes in dat wereldje, eraan voorbijgaand dat het de rest van de wereld helemaal niet interesseert. Enig probleem: de rest van de wereld wordt er in zijn krant wél mee geconfronteerd.

Er was de hetze tussen Knack en De Standaard ivm het al dan niet ontdekte doolhof in de Egyptische woestijn. Er is uiteraard het steekspel tussen Story en Dag Allemaal, over het hoofd van Wendy Van Wanten en Ignace Crombé heen. En deze week was het prijs in de kolommen van De Morgen’s media.com. We citeren: Read more

In een interessant artikel in Harvard Business Review snijdt Ed Catmull een interessant vraagstuk aan: wat is creativiteit en vooral; hoe kan je het als organisatie koesteren en ontwikkelen? En de man heeft recht van spreken; hij is cofounder en president van Pixar. Dat hij schetst als eens oefening in collectieve ipv individuele creativiteit. Niet geheel irrelevant voor onze sector, lijkt me.

Zijn centrale uitgangspunt is dat creativiteit een collectieve eigenschap van een organisatie is, en als desdanig kan worden gekoesterd, gestimuleerd - of net afgeremd. Interessante quote: “People tend to think of creativity as a mysterious solo act, and they typically reduce products to a single idea: this is a movie about toys, or dinosaurs, or love, they’ll say. However, in filmmaking and many other kinds of complex product development, creativity involves a large number of people from different disciplines working effectively together to solve a great many problems”

Read more

Philips staat (of minstens stond) in marketing- en merkliteratuur bekend als een schoolvoorbeeld van hoe het ni?t moet. Compleet verschillende consumentenbehoeften - en zelfs compleet verschillende doelgroepen - werden allemaal onder het merk Philips geplakt tot dat uiteindelijk voor niets meer stond. Van het oerproduct de gloeilamp naar medische beeldapparatuur, witgoed, bruingoed, computers op een gegeven moment, you name it, Philips’ got it.

Read more