In de laatste weken heb ik het tweemaal meegemaakt dat ik campagnes zie waarvan ik denk: dit kunnen ze toch niet maken? Waarom vergroten ze, van alle verhalen die ze over een merk kunnen vertellen, nu net dit ene negatieve aspect eruit? Waarom proberen ze me van een merk te overtuigen door net met die dingen uit te pakken die me ervan zouden weerhouden het in de eerste plaats al te proberen?

Concreet spreek ik over het quasi-anticabrio statement van Mini cabrio, en het in groep verplaatsen van De Lijn.

Kijk, er zijn tientallen goede redenen te bedenken om met het openbaar vervoer te reizen: dikwijls sneller, comfortabel, geen stress, tijdswinst, etc. Maar er is voor vele mensen één grote reden om desondanks toch in hun eigen cocon-wagen te blijven rijden, en dat is het feit dat ze daar alleen zitten. Want je in groep verplaatsen doet dikwijls vele voordelen teniet van het openbaar vervoer: het is plots niét rustiger, je krijgt niét de gelegenheid wat te werken of te lezen, etc. Dus waarom De Lijn nu plots precies dit ene punt aanhaalt, is mij een compleet raadsel. Temeer daar orka’s in het echte leven niet zo frequent voorkomen.

In dezelfde categorie zijn er tientallen redenen te bedenken waarom mensen een cabrio zouden kopen, en maar één reden om dat niet te doen: twijfels over het aantal keren dat je die cabrio in dit pokkeland met zijn pokkeklimaat ook echt kan gebruiken. Nu, zelf een fervente cabriogebruiker zijnde, voel ik zeer veel sympathie voor deze foto’s: ik kan me voorstellen hoe je, ondanks of zelfs misschien omwille van de koude, toch intens kan genieten van een open rit hartje winter. Meer nog, been there, done that, got the bronchitis. Heerlijk gevoel, met open dak in ene ijskoude lucht door een besneeuwd landschap rijden.

Maar: ik bén al overtuigd. Voor wie droomt van een cabrio, maar de ervaring niet kent, lijkt dit op het aanstoken van de twijfels.

Maar ik twijfel. Ik weet niet of ik dit nu slecht of onverstandig moet vinden. Misschien is het wel geniaal in zijn paradoxaliteit. Misschien ben ik gewoon gecharmeerd. Of misschien zoek ik het veel verder dan de bedenkers van deze campagnes zelf - en vonden ze het gewoon een luek idee …

Tiens, wat hebben C&A en SP.A met elkaar gemeen, behalve dat ze de crisis hopen te gebruiken om er op vooruit te gaan? De gedachte dat mensen hen nodig hebben. Nu zeker, of zeker nu.

Euhhh … wat ik hierin lees kan toch onmogelijk de boodschap zijn?

People who know me, or know my Facebook profile, are aware of my huge fondness, love and admiration for the work of Mark Rothko. Nothing, therefore, annoys me more than when people say: “Hey, I could have done this”. First of all because it’s not true, and second, hey, then why didn’t you?

Behind this misconception is the idea that because something is simple, it must therefore be simple to make. Which, as we all know when we think about it, is completely untrue, and in fact, just the reverse. It takes craftsmanship and tough choices to make something simple.

So why then am I writing about modern art and the virtue of simplicity? Because, since today, our new website is online, and simplicity was a topic in a recent discussion about the design of it …

Read more

Soms zijn clichés te mooi om ze te laten liggen. Zo zijn West-Vlamingen het prototype van de hardwerkende Vlamingen, of zo profileren ze zich toch graag. Tot op de radio, tegenwoordig.

westvlaanderen.mp3

Zelf van West-Vlaamse oorsprong zijnde kan ik dat enkel toejuichen. Maar waarom stoppen bij hard werken? Waarom niet een radiospotje over onze andere kwaliteiten? Onze talenknobbel bijvoorbeeld … Hilarisch!

Twee mediamerken die een graantje proberen mee te pikken van de commotie rond de in zijn cabine dansende truckchauffeur.

De ene doet het subtiel, slim, snel en to-the-point, want relevant.

De andere … probeert gewoon een graantje mee te pikken.