Subjectiviteit

Subjectiviteit is zowel de driver van als een gevaar voor goede communicatie. Het is een driver als het over mijn subjectiviteit gaat, en een gevaar als het over die van mijn collega of van de klant gaat … graptje! Maar het is wel waar dat in elke review het subjectieve uiteraard naar voren komt. Je moet daarmee omgaan, je moet er ook rekening mee houden. Maar uiteraard probeer je ook om dingen … wel, misschien niet rationaliseren, maar toch om je voorkeuren ook eens te beargumenteren, in een kader te plaatsen (en ja, dat leidt soms tot kill your darlings).

En soms betrap je jezelf erop dat je krampachtig naar rationele criteria voor een onderscheid tussen twee concepten zoekt, terwijl je eigenlijk alleen maar het ene concept leuker vindt dan het andere.

Case in point: de nieuwe van Guinness, die ik fantastisch vind. Het heeft geen bal met bier te maken, maar hey, it gives me a good feeling.

Daartegenover staat: de nieuwe van Cadbury. Heeft - eens te meer - ook geen bal met chocolade te maken. Leaves me speechless with irritation.

Ik zou kunnen zeggen dat de Guinness spot tenminste het mannelijke en stoere van bier uitdraagt en zelfs subtiel verwijst naar natuurlijkheid van het bier en een referentie is aan de oeroude “strength”-claim van Guinness. Maar da’s van hetzelfde niveau als de justificatie voor de Cadbury-gorilla, namelijk dat het plezier van de gorilla (en waarschijnlijk ook van de honden in deze spot) refereren naar het plezier van de chocolade.

Yeah, whatever. De Guinness-commercial is gewoon beter. En remember, mijn subjectiviteit telt