Klik hier nu en doe het licht uit op 27 maart.

Nice work from the boys&girls at Gonzales & Germaine. #wwf #earthhour

Een Amerikaans bureau zonder website… het is te zeggen, zonder traditionele website. Ere wie ere toekomt, leuk idee.

Gelijkaardige dingen (zie onderstaande) gaan al een tijdje mee op youtube. Voor de retro arcade gamers onder ons, enjoy!

Meer en meer hoor ik vallen “Kunnen we dat niet op facebook zetten?” Natuurlijk, het is zo gemakkelijk, waarom niet. Of het impactvol gaat zijn door het er gewoon op te zetten? Zeer twijfelachtig. Dat is een beetje zoals een poster in het midden van een bos leggen, en hopen dat er 1000 mensen naar gaan kijken. Zo werkt het natuurlijk niet.

Maar daar gaat deze post niet over. Eerder over deze pub voor Wonderbra die ik tegenkwam, waarin facebook niet als medium fungeert, maar als universum voor een advertentie (een klassiek medium notabene). What’s next? TV-spots over blogs, radiospots over myspace,… Ik kijk ernaar uit.

Om de nieuwe Nike-loopschoen aan te kondigen, toont de brave man dat er ook dingen zijn die béter uit de blender komen als dat ze erin gaan. De ideale mix van de oerdegelijke schoenen van toen, mét de high-tech snufjes van vandaag.

Een tijdje geleden was er op deze blog sprake van de augmented reality technology. BMW heeft een leuke toepassing gevonden. Gewoon een prentje bezorgen aan je publiek via printmedia of een downloadbare versie op de website, een URL erbij en hop…de nieuwe BMW rijdt over je koffietafel.

In de laatste weken heb ik het tweemaal meegemaakt dat ik campagnes zie waarvan ik denk: dit kunnen ze toch niet maken? Waarom vergroten ze, van alle verhalen die ze over een merk kunnen vertellen, nu net dit ene negatieve aspect eruit? Waarom proberen ze me van een merk te overtuigen door net met die dingen uit te pakken die me ervan zouden weerhouden het in de eerste plaats al te proberen?

Concreet spreek ik over het quasi-anticabrio statement van Mini cabrio, en het in groep verplaatsen van De Lijn.

Kijk, er zijn tientallen goede redenen te bedenken om met het openbaar vervoer te reizen: dikwijls sneller, comfortabel, geen stress, tijdswinst, etc. Maar er is voor vele mensen één grote reden om desondanks toch in hun eigen cocon-wagen te blijven rijden, en dat is het feit dat ze daar alleen zitten. Want je in groep verplaatsen doet dikwijls vele voordelen teniet van het openbaar vervoer: het is plots niét rustiger, je krijgt niét de gelegenheid wat te werken of te lezen, etc. Dus waarom De Lijn nu plots precies dit ene punt aanhaalt, is mij een compleet raadsel. Temeer daar orka’s in het echte leven niet zo frequent voorkomen.

In dezelfde categorie zijn er tientallen redenen te bedenken waarom mensen een cabrio zouden kopen, en maar één reden om dat niet te doen: twijfels over het aantal keren dat je die cabrio in dit pokkeland met zijn pokkeklimaat ook echt kan gebruiken. Nu, zelf een fervente cabriogebruiker zijnde, voel ik zeer veel sympathie voor deze foto’s: ik kan me voorstellen hoe je, ondanks of zelfs misschien omwille van de koude, toch intens kan genieten van een open rit hartje winter. Meer nog, been there, done that, got the bronchitis. Heerlijk gevoel, met open dak in ene ijskoude lucht door een besneeuwd landschap rijden.

Maar: ik bén al overtuigd. Voor wie droomt van een cabrio, maar de ervaring niet kent, lijkt dit op het aanstoken van de twijfels.

Maar ik twijfel. Ik weet niet of ik dit nu slecht of onverstandig moet vinden. Misschien is het wel geniaal in zijn paradoxaliteit. Misschien ben ik gewoon gecharmeerd. Of misschien zoek ik het veel verder dan de bedenkers van deze campagnes zelf - en vonden ze het gewoon een luek idee …