De zwembroek van Stamati
Tussen m’n 15de en m’n 19de bracht ik elke zomervakantie door in Griekenland. Altijd met dezelfde vrienden, altijd aan hetzelfde strand. De godfather van dat strand was Stamati, een bruingebrande Griek, opgetrokken uit een soort papier-maché van testosteron en borsthaar. In de voormiddag vocht hij – onder massale belangstelling - heroïsche backgammon duels uit, na de middag ging hij pitten op de EHBO-tafel. Na een tijdje begonnen m’n vrienden en ik ook tot de inner circle van Stamati te behoren en vrij regelmatig tegen ‘m te spelen. Aanvankelijk voor een hamburger, een pint, … tot Stamati besloot dat het tijd werd om de inzet wat te verhogen… Via een best of 7 speelden we die dag voor elkaars zwembroek. Ondanks een gelijkopgaand begin, ging ik roemloos ten onder. Waarna ik me in het EHBO-lokaal verschool tot m’n neef na de siësta op de markt een nieuwe zwembroek op de kop kon tikken.
Back