Ballroom dancing
“Pàk ‘m, Thierry”, hoor ik de coach nog roepen, aan de overkant van het veld. Een hockeybal scheurt als een witte, ongrijpbare schicht door de lucht. Nog voor ik echt kan reageren, voel ik hoe de bal me, met de impact van een kanonskogel, vol in het kruis raakt. Ik zijg even op de knieën, sla de bal over de zijlijn, en roep m’n nonchalante verdedigers tot de orde. En ik dank God voor de schokbestendigheid van m’n ‘schelp’. “Uno, dos, tres, quatro!” , hoor ik een goed uur later de dansleraar roepen aan de overkant van de zaal. De zwoele heupbewegingen van m’n danspartner bemoeilijken m’n concentratie aanzienlijk. Ik trap haar herhaaldelijk op de tenen, maar het meisje blijft lachen en ik kan wel door de grond zakken. Salsa is veel pijnlijker dan keepen ooit kan zijn.
Back